Klasyczny przykład zbrodni sądowej

Jelenia Góra, dnia 25 lutego 2026 r.

Grzegorz Niedźwiecki
ul. Działkowicza 19
58-506 Jelenia Góra

Prokuratura Rejonowa w Jeleniej Górze
ul. Pocztowa 24
58-500 Jelenia Góra

ZAWIADOMIENIE O PODEJRZENIU POPEŁNIENIA PRZESTĘPSTW

Działając w trybie art. 304 § 1 Kodeksu postępowania karnego, zawiadamiam o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstw przez funkcjonariuszy publicznych – sędziów Sądu Okręgowego i Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze:

1. SSR Pawła Woźniaka – Sędziego Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze, I Wydział Cywilny.
2. SSO Beatę Mikołajczyk – Sędzię Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, II Wydział Cywilny Odwoławczy.
3. SSO Dorotę Witek – Sędzię Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, II Wydział Cywilny Odwoławczy.

Ich status funkcjonariuszy publicznych wynika z art. 115 § 13 pkt 3 k.k.

I. DANE ZAWIADAMIAJĄCEGO

Grzegorz Niedźwiecki (dane jak na wstępie).

II. DANE OSÓB PODEJRZEWANYCH O POPEŁNIENIE PRZESTĘPSTWA

1. Paweł Woźniak – Sędzia Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze.
2. Beata Mikołajczyk – Sędzia Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze.
3. Dorota Witek – Sędzia Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze.

III. OPIS STANU FAKCYCZNEGO – TŁO SPRAWY

Od 2009 r. prowadzona jest przeciwko mnie bezprawna egzekucja na podstawie nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 1 czerwca 2009 r., sygn. akt VII Nc 2306/09. Przez cały okres trwania postępowania podnosiłem, że nigdy nie zawarłem umowy z pierwotnym wierzycielem (Polkomtel S.A.), a w konsekwencji zobowiązanie, którego dotyczy tytuł wykonawczy, nigdy nie powstało.

W celu ochrony przed bezprawną egzekucją wytoczyłem powództwo przeciwegzekucyjne na podstawie art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c., które zostało zarejestrowane pod sygn. akt I C 1246/25. Sprawę tę rozpoznawał SSR Paweł Woźniak.

IV. CZYNY POSZCZEGÓLNYCH SĘDZIÓW

A. Czyny SSR Pawła Woźniaka (Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze)

1. Nierozpoznanie istoty sprawy i niedopełnienie obowiązków:
   W wyroku z dnia 21 listopada 2025 r. (I C 1246/25) Sąd oddalił moje powództwo. W uzasadnieniu Sąd ten całkowicie pominął milczeniem kluczowy zarzut, na którym opierał się pozew – a mianowicie brak umowy i niewykazanie przez wierzyciela istnienia zobowiązania. Sąd nie odniósł się merytorycznie do podstawy roszczenia, czym naruszył art. 328 § 2 k.p.c. oraz nie rozpoznał istoty sprawy.
2. Działanie w warunkach wyłączających bezstronność (iudex inhabilis) – konflikt interesów:
   Sędzia Paweł Woźniak nie powinien orzekać w mojej sprawie z uwagi na istniejący konflikt prawny. Sędzia ten prowadził przeciwko mnie postępowanie egzekucyjne w sprawie I Co 441/16, w którym nakładał na mnie grzywny (postanowienie z 5 czerwca 2017 r.). Jego działania w tamtym postępowaniu zostały ocenione jako prowadzone w niewłaściwym trybie przez SSR Annę Romańczyk-Symonowicz (postanowienie I Co 154/20 z 30 marca 2020 r.), która oddaliła wniosek wierzyciela, powołując się na uchwałę Sądu Najwyższego III CZP 23/06. Ponadto, toczą się przeciwko niemu postępowania cywilne o odszkodowanie (I C 453/25 przed SR w Zielonej Górze, I C 17/25 przed SR w Żaganiu). Orzekanie w sprawie, w której pozostaje się w faktycznym sporze ze stroną, stanowi rażące naruszenie standardów bezstronności.
3. Potwierdzenie braku podstawy prawnej po wydaniu wyroku:
   W dniu 9 grudnia 2025 r. złożyłem do Sądu wniosek o doręczenie mi dokumentu stanowiącego podstawę roszczenia (umowy). W odpowiedzi, zarządzeniem sędziego Pawła Woźniaka, w dniu 27 stycznia 2026 r. (już po wydaniu wyroku przez Sąd Okręgowy) otrzymałem dokumenty, które nie zawierały żądanej umowy, a jedynie dokumenty wtórne (cesje, wykazy wierzytelności). Czyn ten stanowi dowód, że sędzia Woźniak orzekał, a następnie utrzymywał w mocy tytuł wykonawczy, nie mając w aktach materialnej podstawy do uznania roszczenia za istniejące. Swoim zarządzeniem potwierdził, że Sąd nie dysponuje dokumentem źródłowym.

B. Czyny SSO Beaty Mikołajczyk (Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze)

1. Nierozpoznanie zarzutów apelacji i rażące naruszenie art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c.:
   Od wyroku Sądu Rejonowego złożyłem apelację (sygn. II Ca 892/25). Sąd Okręgowy pod przewodnictwem SSO Beaty Mikołajczyk oddalił apelację w dniu 29 stycznia 2026 r. W uzasadnieniu Sąd ten stwierdził, że „nie bada się zasadności wydania nakazu zapłaty” w postępowaniu opozycyjnym. Jest to stwierdzenie prawnie błędne. Powództwo z art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c. opiera się na zaprzeczeniu zdarzeniom, na których oparto wydanie tytułu. Sąd ma obowiązek zbadać, czy zdarzenie (zawarcie umowy) w ogóle miało miejsce. Stosując klauzulę właściwą dla innego trybu (art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c.), sędzia Mikołajczyk uchyliła się od kontroli merytorycznej, czym naruszyła art. 378 § 1 k.p.c.
2. Sporządzenie blankietowego uzasadnienia:
   Uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego jest lakoniczne i nie zawiera odpowiedzi na zasadnicze pytanie: czy w aktach sprawy znajduje się dokument źródłowy zobowiązania. Sąd Okręgowy, akceptując stanowisko Sądu I instancji, nie zweryfikował tej fundamentalnej kwestii.
3. Utrzymanie w mocy orzeczenia opartego na nieistniejącym stosunku prawnym:
   Działając w błędnym przekonaniu (lub celowo), sędzia Mikołajczyk utrzymała w mocy tytuł wykonawczy, którego materialna podstawa nie została wykazana. Uczyniła to, mimo że w aktach sprawy brakowało umowy, a dokumenty wtórne (cesje) nie mogą same w sobie dowodzić istnienia długu. Tym samym stała się współodpowiedzialna za stan bezprawia.

C. Czyny SSO Doroty Witek (Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze)

1. Odrzucenie skargi o wznowienie postępowania bez merytorycznego rozpoznania nowych dowodów:
   Po odrzuceniu pierwszej skargi o wznowienie (II Ca 892/25), złożyłem kolejną skargę o wznowienie postępowania, zarejestrowaną pod sygnaturą II Ca 115/26. Łącznie ze skargą złożyłem wniosek o udzielenie zabezpieczenia poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego KM 160/24 na czas rozpoznania skargi.
   Postanowieniem z dnia 23 lutego 2026 r., sygn. akt II Ca 115/26, Sąd Okręgowy w składzie sędziego Doroty Witek odrzucił skargę i oddalił wniosek o zabezpieczenie.

Sędzia Witek, rozpoznając skargę, dysponowała pełną wiedzą o nowych okolicznościach faktycznych ujawnionych po wydaniu wyroku przez Sąd Okręgowy w sprawie II Ca 892/25. Do akt sprawy zostały bowiem załączone:

1. Dokumenty doręczone mi w dniu 27 stycznia 2026 r. przez Sąd Rejonowy, stanowiące urzędowe potwierdzenie, że w aktach głównej sprawy (VII Nc 2306/09) nie ma dokumentu źródłowego zobowiązania (umowy).
2. Nowy fakt, o którym mowa w art. 403 § 2 k.p.c. – wykrycie po uprawomocnieniu się wyroku, że Sąd orzekał bez materialnej podstawy roszczenia.

Mimo to sędzia Witek, zamiast merytorycznie rozpoznać skargę i dopuścić dowód z nowych dokumentów, odrzuciła skargę na podstawie art. 410 § 1 k.p.c., uznając (jak należy domniemywać), że skarga nie jest oparta na ustawowej podstawie. Działanie to jest rażąco sprzeczne z prawem.

V. PRAWNO-KARNA KWALIFIKACJA CZYNÓW

Działania wszystkich trojga sędziów wyczerpują znamiona następujących przestępstw:

1. Przekroczenie uprawnień i niedopełnienie obowiązków (art. 231 § 1 i § 2 k.k.)

Jako funkcjonariusze publiczni mieli oni obowiązek orzekać zgodnie z prawem, w granicach swych kompetencji i z poszanowaniem praw stron.

• SSR Woźniak: nie rozpoznał istoty sprawy, pominął kluczowe zarzuty, orzekał w warunkach wyłączających bezstronność (konflikt interesów), a swoim późniejszym zarządzeniem potwierdził brak materialnej podstawy orzeczenia.
• SSO Mikołajczyk: świadomie uchyliła się od kontroli merytorycznej, stosując błędną podstawę prawną, utrzymując w mocy oczywiście bezzasadne orzeczenie.
• SSO Witek: odrzuciła skargę o wznowienie, mimo że nowe dowody (dokumenty z 27.01.2026) w sposób oczywisty uzasadniały jej uwzględnienie. Działanie to uniemożliwiło wzruszenie bezprawnego tytułu wykonawczego.

Wszyscy troje działali na szkodę interesu publicznego (prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości) oraz prywatnego (moja ochrona przed bezprawną egzekucją). Działanie to mogło być motywowane chęcią osiągnięcia korzyści osobistej (utrzymanie dobrych relacji z wierzycielem, uniknięcie odpowiedzialności za wcześniejsze błędy), co stanowi kwalifikowaną postać czynu z art. 231 § 2 k.k.

2. Poświadczenie nieprawdy w dokumencie (art. 271 § 1 i § 3 k.k.)

• SSR Woźniak w wyroku I C 1246/25 oraz SSO Mikołajczyk w wyroku II Ca 892/25 poświadczyli nieprawdę, stwierdzając, że wobec mnie istnieje ważne i wymagalne zobowiązanie, podczas gdy w rzeczywistości nie zostało ono udowodnione, a w aktach sprawy brak jest na nie materialnego dowodu (umowy).
• SSO Witek w postanowieniu II Ca 115/26 poświadczyła nieprawdę, stwierdzając, że skarga o wznowienie nie jest oparta na ustawowej podstawie, podczas gdy w świetle nowych dowodów (dokumenty z 27.01.2026) podstawa ta istniała i była oczywista.

Wszystkie te orzeczenia są dokumentami o doniosłym znaczeniu prawnym, a poświadczenie w nich nieprawdy miało na celu utrzymanie fikcji prawnej istnienia długu. Działanie to mogło być ukierunkowane na osiągnięcie korzyści majątkowej (kontynuacja bezprawnej egzekucji na rzecz wierzyciela), co stanowi kwalifikowaną postać czynu z art. 271 § 3 k.k., zagrożoną karą do 8 lat pozbawienia wolności.

3. Oszustwo sądowe (art. 286 § 1 k.k.)

Działania wszystkich trojga sędziów, poprzez utrzymywanie fikcji istnienia długu i legitymizowanie bezprawnej egzekucji, doprowadziły do sytuacji, w której jestem narażony na niekorzystne rozporządzenie mieniem (zajęcia komornicze). Komornik, działając na podstawie wadliwych tytułów, dokonuje zajęć mojego majątku na rzecz wierzyciela. Sędziowie, poprzez swoje bezprawne działania, wprowadzili w błąd organy egzekucyjne i doprowadzili do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Działali w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez wierzyciela.

4. Poplecznictwo (art. 239 § 1 k.k.)

• SSO Mikołajczyk, utrzymując w mocy wadliwy wyrok Sądu I instancji, utrudniała postępowanie wyjaśniające i tuszowała błędy sędziego Woźniaka.
• SSO Witek, odrzucając skargę o wznowienie i nie dopuszczając dowodu z dokumentów ujawniających brak podstawy prawnej zobowiązania, utrudniła postępowanie karne, które toczy się lub powinno się toczyć w związku z niniejszym zawiadomieniem. Jej działanie stanowi formę tuszowania przestępstw popełnionych przez sędziów Woźniaka i Mikołajczyk. Utrzymując w mocy stan bezprawia, stała się współodpowiedzialna za ich czyny.

VI. DOWODY

Na potwierdzenie przedstawionych okoliczności wnoszę o przeprowadzenie dowodów z następujących dokumentów:

1. Nakaz zapłaty SR w Jeleniej Górze z 1.06.2009 r., sygn. VII Nc 2306/09.
2. Wyrok SR w Jeleniej Górze z 21.11.2025 r., sygn. I C 1246/25 wraz z uzasadnieniem.
3. Wyrok SO w Jeleniej Górze z 29.01.2026 r., sygn. II Ca 892/25 wraz z uzasadnieniem.
4. Wniosek skarżącego z dnia 9 grudnia 2025 r. o doręczenie dokumentu będącego podstawą roszczenia.
5. Pismo przewodnie SR w Jeleniej Górze z 27.01.2026 r., sygn. I C 1246/25 wraz z kserokopiami doręczonych dokumentów (cesje, zawiadomienia, wykazy wierzytelności).
6. Wniosek skarżącego z 9.02.2026 r. o prawidłowe wykonanie wniosku i zwrot dokumentów.
7. Postanowienie SR w Jeleniej Górze z 9.11.2016 r., sygn. I Co 441/16.
8. Postanowienie SR w Jeleniej Górze z 5.06.2017 r., sygn. I Co 441/16 (nakładające grzywnę).
9. Postanowienie SR w Jeleniej Górze z 30.03.2020 r., sygn. I Co 154/20 (oddalające wniosek wierzyciela).
10. Skarga o wznowienie postępowania z dnia 17 lutego 2026 r. (II Ca 115/26).
11. Wniosek o udzielenie zabezpieczenia złożony w sprawie II Ca 115/26 (z dnia 17 lutego 2026 r.).
12. Postanowienie Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 23 lutego 2026 r., sygn. akt II Ca 115/26 (wraz z uzasadnieniem, które zostanie niezwłocznie doręczone po jego otrzymaniu).

Wnoszę również o:

• Przesłuchanie mnie w charakterze pokrzywdzonego na okoliczności opisane w zawiadomieniu.
• Wystąpienie do Prezesa Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze o nadesłanie akt spraw I C 1246/25, II Ca 892/25 oraz II Ca 115/26.

VII. WNIOSKI KOŃCOWE

Wnoszę o:

1. Wszczęcie śledztwa w sprawie o czyny opisane w punkcie V niniejszego zawiadomienia.
2. Przesłuchanie w charakterze podejrzanych SSR Pawła Woźniaka, SSO Beaty Mikołajczyk i SSO Doroty Witek.
3. Dokonanie szczegółowej analizy akt spraw I C 1246/25, II Ca 892/25, II Ca 115/26 oraz akt egzekucyjnych KM 160/24.
4. Po zebraniu materiału dowodowego – skierowanie aktu oskarżenia przeciwko ww. sędziom.

VIII. UZASADNIENIE KOŃCOWE

Opisane wyżej działania sędziów nie tylko naruszają moje konstytucyjne prawo do sądu i rzetelnego procesu (art. 45 Konstytucji RP), ale również podważają zaufanie do wymiaru sprawiedliwości jako całości. Sędziowie, którzy mieli stać na straży prawa, sami dopuścili się jego rażącego naruszenia, utrzymując fikcję prawną i dopuszczając do bezprawnej egzekucji.

Szczególnie bulwersujący jest fakt, że sędzia Paweł Woźniak orzekał w mojej sprawie, będąc ze mną w konflikcie, a swoim późniejszym zarządzeniem potwierdził, że orzekał bez materialnej podstawy. Sędzia Beata Mikołajczyk, zamiast skorygować ten błąd, utrwaliła stan bezprawia. Sędzia Dorota Witek, mając w ręku nowe dowody potwierdzające brak długu, odrzuciła skargę o wznowienie, uniemożliwiając przywrócenie stanu zgodnego z prawem.

Działania te, podjęte w sposób skoordynowany i konsekwentny, wskazują na działanie w ramach zorganizowanej struktury mającej na celu utrzymanie bezprawnego stanu za wszelką cenę.

NADAL NIE WIEM JAKIEGO ZOBOWIĄZANIA NIE WYKONAŁEM.

Jest to klasyczny przykład zbrodni sądowej.

Wyżej wskazani terroryści państwowi nie mieli prawa orzekać w sprawie z moim udziałem.

Stalking (obstrukcja) – pokłosie niczego

Wymiar niesprawiedliwości

Wymiar niesprawiedliwości

Grzegorz Niedźwiecki

Jelenia Góra, dnia 25 lutego 2026 r.

Grzegorz Niedźwiecki
ul. Działkowicza 19
58-506 Jelenia Góra
PESEL: 61072301251

Sąd właściwy

za pośrednictwem

Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
I Wydział Cywilny
Al. Wojska Polskiego 56
58-500 Jelenia Góra

Powód: Grzegorz Niedźwiecki
Pozwany: Skarb Państwa – Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze
reprezentowany przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej
ul. Hoża 76/78, 00-682 Warszawa

Wartość przedmiotu sporu: 4.000,00 zł

POZEW O ZAPŁATĘ

Działając w trybie art. 417¹ § 2 k.c. w zw. z art. 417 k.c., wnoszę o:

I. Zasądzenie od pozwanego Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze na rzecz powoda Grzegorza Niedźwieckiego kwoty 4.000,00 zł (cztery tysiące złotych) tytułem odszkodowania za szkodę majątkową i zadośćuczynienia za krzywdę wyrządzone wydaniem prawomocnych orzeczeń niezgodnych z prawem, wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.

II. Zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych.

III. Zwolnienie powoda od kosztów sądowych w całości z uwagi na trudną sytuację majątkową (wniosek o zwolnienie od kosztów zostanie złożony na odrębnym formularzu).

IV. Przeprowadzenie dowodu z dokumentów wymienionych w uzasadnieniu, na okoliczności w nim wskazane.

UZASADNIENIE

I. Stan faktyczny – bezprawne orzeczenia jako źródło szkody

Powód od 2009 r. jest stroną postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie nakazu zapłaty Sądu Rejonowego w Jeleniej Górze z dnia 1 czerwca 2009 r., sygn. akt VII Nc 2306/09. Przez cały okres trwania postępowania powód podnosił, że nigdy nie zawarł umowy z pierwotnym wierzycielem (Polkomtel S.A.), a w konsekwencji zobowiązanie, którego dotyczy tytuł wykonawczy, nigdy nie powstało. W aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dokumentu źródłowego (umowy, faktury z podpisem powoda) potwierdzającego istnienie zobowiązania.

W celu ochrony przed bezprawną egzekucją powód wytoczył powództwo przeciwegzekucyjne na podstawie art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c., które zostało zarejestrowane pod sygn. akt I C 1246/25. Sprawę tę rozpoznawał SSR Paweł Woźniak.

W następstwie rażących naruszeń prawa, których dopuścili się funkcjonariusze sądowi – sędziowie Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, powód poniósł szkodę majątkową oraz krzywdę niemajątkową. Za bezprawne działania tych funkcjonariuszy odpowiedzialność ponosi pozwany Skarb Państwa.

NADAL NIE WIEM JAKIEGO ZOBOWIĄZANIA NIE WYKONAŁEM.

II. Czyny funkcjonariuszy publicznych (sędziów) skutkujące odpowiedzialnością Skarbu Państwa

A. Czyny SSR Pawła Woźniaka (Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze)

1. Nierozpoznanie istoty sprawy: W wyroku z dnia 21 listopada 2025 r. (I C 1246/25) Sąd oddalił powództwo, całkowicie pomijając milczeniem kluczowy zarzut powoda – brak umowy i niewykazanie przez wierzyciela istnienia zobowiązania.
2. Działanie w warunkach wyłączających bezstronność (iudex inhabilis): Sędzia Woźniak prowadził przeciwko powodowi postępowanie egzekucyjne I Co 441/16, nakładając na powoda grzywny (postanowienie z 5 czerwca 2017 r.), a jego działania zostały następnie ocenione jako prowadzone w niewłaściwym trybie przez SSR Annę Romańczyk-Symonowicz (postanowienie I Co 154/20 z 30 marca 2020 r.). Ponadto toczą się przeciwko niemu postępowania cywilne o odszkodowanie. Orzekanie w sprawie, w której pozostawał w faktycznym sporze z powodem, stanowi rażące naruszenie standardów bezstronności.
3. Potwierdzenie braku podstawy prawnej po wydaniu wyroku: W odpowiedzi na wniosek powoda z 9 grudnia 2025 r., zarządzeniem sędziego Woźniaka z 27 stycznia 2026 r. doręczono powodowi dokumenty, które nie zawierały umowy, a jedynie dokumenty wtórne (cesje). Czyn ten potwierdził, że sędzia orzekał bez materialnej podstawy.

B. Czyny SSO Beaty Mikołajczyk (Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze)

1. Nierozpoznanie zarzutów apelacji: Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2026 r. (sygn. II Ca 892/25) Sąd Okręgowy oddalił apelację powoda, stwierdzając w uzasadnieniu, że „nie bada się zasadności wydania nakazu zapłaty” w postępowaniu opozycyjnym. Jest to stwierdzenie prawnie błędne, gdyż powództwo z art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c. wymaga zbadania, czy zdarzenie (umowa) w ogóle miało miejsce. Sąd uchylił się od kontroli merytorycznej, naruszając art. 378 § 1 k.p.c.
2. Utrzymanie w mocy orzeczenia opartego na nieistniejącym stosunku prawnym: Sędzia Mikołajczyk utrzymała w mocy tytuł wykonawczy, mimo że w aktach sprawy brakowało umowy, a dokumenty wtórne nie mogą dowodzić istnienia długu.

C. Czyny SSO Doroty Witek (Sąd Okręgowy w Jeleniej Górze)

1. Bezprawne odrzucenie skargi o wznowienie: Postanowieniem z dnia 23 lutego 2026 r. (sygn. II Ca 115/26) Sąd Okręgowy w składzie sędziego Doroty Witek odrzucił skargę powoda o wznowienie postępowania oraz oddalił wniosek o zabezpieczenie. Sędzia Witek dysponowała pełną wiedzą o nowych dowodach (dokumenty z 27 stycznia 2026 r.) stanowiących urzędowe potwierdzenie, że w aktach sprawy nie ma dokumentu źródłowego zobowiązania. Mimo to odrzuciła skargę, uniemożliwiając wzruszenie bezprawnego tytułu wykonawczego.

III. Bezprawność orzeczeń i rażące naruszenie prawa

Wymienione wyżej orzeczenia (I C 1246/25, II Ca 892/25, II Ca 115/26) zostały wydane z rażącym naruszeniem przepisów prawa, w tym:

• art. 45 Konstytucji RP (prawo do sądu),
• art. 6 EKPC (prawo do rzetelnego procesu),
• art. 840 § 1 pkt 1 k.p.c. (poprzez nierozpoznanie istoty sprawy),
• art. 378 § 1 k.p.c. (poprzez uchylenie się od kontroli instancyjnej).

Bezprawność tych orzeczeń polega na utrzymywaniu fikcji istnienia długu, pomimo braku w aktach sprawy jakiegokolwiek dokumentu źródłowego (umowy) potwierdzającego zobowiązanie powoda.

IV. Związek przyczynowy między bezprawnymi orzeczeniami a szkodą i krzywdą

Wydanie ww. orzeczeń doprowadziło bezpośrednio do:

1. Kontynuacji bezprawnej egzekucji prowadzonej przez Komornika Sądowego Roberta Dudka pod sygn. KM 160/24, co naraża powoda na straty majątkowe (zajęcia komornicze, koszty egzekucyjne).
2. Niemożności obrony swoich praw i wzruszenia tytułu wykonawczego opartego na nieistniejącym zobowiązaniu.
3. Naruszenia dóbr osobistych powoda, w tym dobrego imienia, godności oraz prawa do rzetelnego procesu, co wywołało u powoda cierpienia psychiczne, poczucie bezsilności i krzywdę .

V. Wysokość dochodzonego roszczenia

Powód dochodzi kwoty 4.000,00 zł, na którą składają się:

• odszkodowanie za straty majątkowe (koszty związane z bezprawną egzekucją, opłaty sądowe, nakład pracy i czasu) – 2.000,00 zł,
• zadośćuczynienie za doznaną krzywdę (cierpienia psychiczne, naruszenie dóbr osobistych, stres, poczucie niesprawiedliwości) – 2.000,00 zł.

Kwota ta jest adekwatna do stopnia naruszeń, ich skutków dla powoda oraz sytuacji majątkowej stron.

VI. Podstawa prawna odpowiedzialności pozwanego

Zgodnie z art. 417¹ § 2 k.c., jeżeli szkoda została wyrządzona przez wydanie prawomocnego orzeczenia, jej naprawienia można żądać po stwierdzeniu we właściwym postępowaniu jego niezgodności z prawem . W niniejszej sprawie postępowanie takie zostało zainicjowane (skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia), a rażąca bezprawność orzeczeń wynika wprost z okoliczności sprawy.

Odpowiedzialność Skarbu Państwa wynika również z art. 417 k.c. w zw. z art. 77 ust. 1 Konstytucji RP, który stanowi, że każdy ma prawo do wynagrodzenia szkody wyrządzonej przez niezgodne z prawem działanie organu władzy publicznej.

VII. Dowody

Na potwierdzenie przedstawionych okoliczności powód wnosi o przeprowadzenie dowodów z następujących dokumentów:

1. Nakaz zapłaty SR w Jeleniej Górze z 1.06.2009 r., sygn. VII Nc 2306/09.
2. Wyrok SR w Jeleniej Górze z 21.11.2025 r., sygn. I C 1246/25 wraz z uzasadnieniem.
3. Wyrok SO w Jeleniej Górze z 29.01.2026 r., sygn. II Ca 892/25 wraz z uzasadnieniem.
4. Wniosek powoda z dnia 9 grudnia 2025 r. o doręczenie dokumentu będącego podstawą roszczenia.
5. Pismo przewodnie SR w Jeleniej Górze z 27.01.2026 r., sygn. I C 1246/25 wraz z kserokopiami doręczonych dokumentów.
6. Wniosek powoda z 9.02.2026 r. o prawidłowe wykonanie wniosku i zwrot dokumentów.
7. Postanowienie SR w Jeleniej Górze z 9.11.2016 r., sygn. I Co 441/16.
8. Postanowienie SR w Jeleniej Górze z 5.06.2017 r., sygn. I Co 441/16 (nakładające grzywnę).
9. Postanowienie SR w Jeleniej Górze z 30.03.2020 r., sygn. I Co 154/20.
10. Skarga o wznowienie postępowania z dnia 17 lutego 2026 r. (II Ca 115/26).
11. Postanowienie SO w Jeleniej Górze z 23 lutego 2026 r., sygn. II Ca 115/26.
12. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania egzekucyjnego KM 160/24.

Powód wnosi również o:

• Przesłuchanie powoda na okoliczność rozmiaru doznanej krzywdy i szkody,
• Wystąpienie do Prezesa Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze o nadesłanie akt spraw I C 1246/25, II Ca 892/25 oraz II Ca 115/26.

VIII. Wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych

Powód znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, jest osobą fizyczną, przeciwko której prowadzona jest bezprawna egzekucja. Nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny. Szczegółowe dane dotyczące sytuacji majątkowej powód przedstawi w odrębnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.

Mając na uwadze powyższe, wnoszę jak na wstępie.

Grzegorz Niedźwiecki