Oświadczenie woli
OŚWIADCZENIE WOLI
NIEDŹWIECKIEGO GRZEGORZA
w sprawie odmowy uznania wobec mnie władzy sądowniczej pozbawionej legitymacji Narodu, sprzecznej z prawem naturalnym, godnością człowieka i zasadą zwierzchnictwa Narodu oraz odmowy uznania bezprawia za prawo
Niedźwiecki Grzegorz
58-506 Jelenia Góra
ul. Działkowicza 19
Do:
Ministra Sprawiedliwości
Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego
Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego
Prezesa Trybunału Konstytucyjnego
Przewodniczącego Trybunału Stanu
oraz wszystkich organów i osób wykonujących wobec mnie władzę publiczną
OŚWIADCZENIE
Działając we własnym imieniu, jako wolny człowiek, członek Narodu Polskiego i obywatel Rzeczypospolitej Polskiej, składam niniejsze oświadczenie woli i oświadczam, co następuje:
I. PODSTAWA MOJEGO OŚWIADCZENIA
Uznaję za podstawę mojego stanowiska przyrodzoną i niezbywalną godność człowieka, wolność człowieka, prawo naturalne oraz zasadę, że władza zwierzchnia w Rzeczypospolitej Polskiej należy do Narodu.
Odwołuję się w szczególności do art. 1, 2, 4, 7, 30, 32, 45, 83, 173, 174, 178 i 179 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, a także do zasad sprawiedliwości, równości, legalizmu, niezależności władzy sądowniczej, niezawisłości sędziowskiej oraz ochrony człowieka przed arbitralną władzą.
Nie przyjmuję przy tym założenia, że sam fakt ustanowienia urzędu, wydania aktu prawnego, powołania się na przepis lub opatrzenia rozstrzygnięcia pieczęcią państwową automatycznie nadaje działaniu władzy charakter sprawiedliwy, prawowity i wiążący moralnie.
II. NIE WYRAŻAM ZGODY NA WŁADZĘ NAD CZŁOWIEKIEM POZBAWIONĄ LEGITYMACJI
Oświadczam jednoznacznie:
NIE WYRAŻAM ZGODY NA OSĄDZANIE MNIE PRZEZ OSOBY, KTÓRYCH WŁADZA WOBEC MNIE POZBAWIONA JEST – W MOJEJ OCENIE – WYMAGANEJ LEGITYMACJI KONSTYTUCYJNEJ, SPOŁECZNEJ, MORALNEJ I NATURALNOPRAWNEJ.
NIE UZNAJĘ WOBEC SIEBIE WŁADZY, KTÓRA PRZEKRACZA GRANICE PRAWA, KONSTYTUCJI, GODNOŚCI CZŁOWIEKA I ZASADY ZWIERZCHNICTWA NARODU.
NIE UZNAJĘ BEZPRAWIA ZA PRAWO.
NIE UZNAJĘ ARBITRALNOŚCI ZA SPRAWIEDLIWOŚĆ.
NIE UZNAJĘ URZĘDU ZA ŹRÓDŁO PRAWA DO PONIEWIERANIA CZŁOWIEKIEM.
III. ZWIERZCHNIA WŁADZA NALEŻY DO NARODU
Art. 4 Konstytucji stanowi, że władza zwierzchnia w Rzeczypospolitej Polskiej należy do Narodu.
W konsekwencji nie przyjmuję konstrukcji, w której człowiek ma być traktowany wyłącznie jako przedmiot działania aparatu państwowego, natomiast osoba sprawująca urząd ma być traktowana jako podmiot stojący ponad człowiekiem.
Sąd nie jest właścicielem człowieka.
Sędzia nie jest właścicielem człowieka.
Urząd nie jest właścicielem człowieka.
Państwo nie jest właścicielem człowieka.
Władza publiczna jest służbą publiczną, a nie prawem do samowoli.
Nie uznaję więc samego faktu sprawowania urzędu za wystarczające uzasadnienie dla podporządkowania mi się w sytuacji, gdy sposób wykonywania tego urzędu narusza moje podstawowe prawa, godność, wolność, równość albo zasady sprawiedliwości.
IV. NIE UZNAJĘ FORMALIZMU ZA LEGITYMACJĘ
Nie kwestionuję samego istnienia wymiaru sprawiedliwości ani potrzeby istnienia sądów.
Kwestionuję natomiast automatyczne utożsamianie formalnego umocowania z rzeczywistą legitymacją do sprawowania władzy nade mną.
Samo powołanie się na ustawę nie może być dla mnie odpowiedzią na zarzut naruszenia Konstytucji.
Samo powołanie się na urząd nie może być odpowiedzią na zarzut braku bezstronności.
Sama pieczęć państwowa nie może zastąpić sprawiedliwości.
Samo określenie człowieka mianem „sędziego” nie czyni każdego jego działania prawem.
Tytuł sędziego nie czyni bezprawia prawem.
Urząd nie czyni człowieka bogiem.
Pieczęć nie czyni niesprawiedliwości sprawiedliwością.
V. PRAWO MUSI MIEĆ GRANICE
W mojej ocenie prawo pozytywne nie może być traktowane jako wartość absolutna oderwana od człowieka, jego godności, wolności, sprawiedliwości i zasad konstytucyjnych.
Prawo ma służyć człowiekowi.
Nie przyjmuję więc zasady, według której każda norma staje się sprawiedliwa wyłącznie dlatego, że została formalnie ustanowiona i ogłoszona.
Prawo sprzeczne z fundamentalnymi zasadami sprawiedliwości, godnością człowieka i konstytucyjnymi podstawami wspólnoty państwowej traci w mojej ocenie swoją legitymację moralną i naturalnoprawną.
Nie wyrażam zgody na to, aby pod pozorem legalności wymagano ode mnie akceptacji działania, które uznaję za bezprawne.
Legalność formalna nie może być tarczą dla bezprawia.
VI. SĘDZIA JAKO FUNKCJONARIUSZ SPRAWIEDLIWOŚCI, A NIE WŁADCA NAD CZŁOWIEKIEM
Osoba wykonująca funkcję sędziego ma – w moim rozumieniu – obowiązek służyć sprawiedliwości, Konstytucji i człowiekowi, a nie własnemu autorytetowi, interesowi instytucji czy bezrefleksyjnemu formalizmowi.
Dlatego nie uznaję za wystarczające stwierdzenia:
„tak stanowi przepis”,
„tak orzekł sąd”,
„tak wynika z procedury”,
„taki jest obowiązujący porządek prawny”.
Jeżeli bowiem „obowiązujący porządek prawny” prowadzi do odebrania człowiekowi jego podmiotowości, godności, prawa do sprawiedliwego procesu albo ochrony przed arbitralnością władzy, mam prawo ten stan rzeczy zakwestionować i odmówić jego moralnej akceptacji.
VII. MOJA ODPOWIEDZIALNOŚĆ JAKO CZŁOWIEKA I OBYWATELA
Nie zrzekam się odpowiedzialności za swoje czyny.
Nie uchylam się od odpowiedzialności wynikającej z rzeczywiście obowiązujących zasad współżycia społecznego.
Nie żądam przywileju stojącego ponad innymi ludźmi.
Żądam natomiast tego samego, czego powinien mieć prawo żądać każdy człowiek:
sprawiedliwości, równości, bezstronności, poszanowania godności i prawa do obrony przed arbitralną władzą.
Nie zgadzam się, aby sprzeciw wobec bezprawia był utożsamiany z odmową odpowiedzialności.
Sprzeciw wobec bezprawia jest właśnie obroną prawa.
VIII. MOJE OSTATECZNE STANOWISKO
Wobec każdej osoby i każdego organu wykonującego wobec mnie władzę publiczną oświadczam:
NIE ZGADZAM SIĘ.
NIE UZNAJĘ.
NIE WYRAŻAM ZGODY.
NIE ZRZEKAM SIĘ SWOJEJ GODNOŚCI.
NIE ZRZEKAM SIĘ SWOJEJ WOLNOŚCI.
NIE ZRZEKAM SIĘ SWOJEJ PODMIOTOWOŚCI.
NIE UZNAJĘ ŻADNEGO URZĘDU ZA STOJĄCY PONAD CZŁOWIEKIEM.
NIE UZNAJĘ ŻADNEGO PRZEPISU ZA USPRAWIEDLIWIENIE BEZPRAWIA.
NIE UZNAJĘ ARBITRALNEJ WŁADZY ZA SPRAWIEDLIWOŚĆ.
Jestem człowiekiem.
Jestem podmiotem prawa.
Moja godność nie pochodzi od urzędu.
Moja wolność nie pochodzi od sędziego.
Moje prawa nie są łaską żadnej władzy.
IX. ŻĄDANIE POSZANOWANIA NINIEJSZEGO OŚWIADCZENIA
Wnoszę o dołączenie niniejszego oświadczenia do każdej sprawy, postępowania lub dokumentacji dotyczącej mojej osoby, w której organ władzy publicznej zamierza powołać się na swoją kompetencję do ingerowania w moje prawa, wolności lub obowiązki.
Żądam ponadto, aby w każdym takim przypadku wskazano:
- konkretną podstawę prawną działania;
- zakres kompetencji organu lub osoby podejmującej czynność;
- podstawę konstytucyjną tej kompetencji;
- sposób zagwarantowania mojej godności, równości i prawa do obrony;
- podstawę uznania osoby orzekającej za bezstronną i niezawisłą w konkretnej sprawie;
- środki prawne dostępne w przypadku zakwestionowania przeze mnie bezstronności, właściwości lub legalności działania organu.
X. OŚWIADCZENIE KOŃCOWE
Niniejsze oświadczenie składam jako jednoznaczne, generalne i uprzednie ujawnienie mojego stanowiska wobec każdego organu i każdej osoby wykonującej wobec mnie władzę publiczną.
Nie jest ono prośbą o łaskę.
Nie jest aktem podporządkowania.
Nie jest zrzeczeniem się praw.
Jest oświadczeniem człowieka świadomego swojej godności, wolności i podmiotowości.
Oświadczam, że będę korzystał z wszelkich dostępnych środków prawnych i obywatelskich w celu obrony swoich praw oraz przeciwstawiania się działaniom, które uznam za bezprawne, niesprawiedliwe, arbitralne lub sprzeczne z Konstytucją, prawem naturalnym i zasadą zwierzchnictwa Narodu.
Władza istnieje dla człowieka, a nie człowiek dla władzy.
Władza istnieje dla Narodu, a nie Naród dla władzy.
Prawo istnieje dla sprawiedliwości, a nie sprawiedliwość dla prawa.
Nie jestem przedmiotem władzy.
Jestem jej suwerennym podmiotem.
Jelenia Góra, dnia 7 października 2026 r.
………………………………………..
Niedźwiecki Grzegorz
