Stosowanie zasady swobodnej oceny dowodów jest niedopuszczalne

Stosowanie zasady swobodnej oceny dowodów jest niedopuszczalne

ART. 7 k.p.k., ART. 233 k.p.c., ART. 80 k.p.a., CZYLI „SWOBODNA OCENA”  JEST SPRZECZNA Z ART. 45 KRP, CZYLI „BEZSTRONNĄ OCENĄ„

Art. 7. Zasada swobodnej oceny dowodów

Organy postępowania kształtują swe przekonanie na podstawie wszystkich przeprowadzonych dowodów, ocenianych swobodnie z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego.

Art. 233. Zasada swobodnej oceny dowodów przez sąd

§ 1. Sąd ocenia wiarogodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału.
§ 2. Sąd oceni na tej samej podstawie, jakie znaczenie nadać odmowie przedstawienia przez stronę dowodu lub przeszkodom stawianym przez nią w jego przeprowadzeniu wbrew postanowieniu sądu.

Art. 80. Ocena udowodnienia danej okoliczności

Organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

Art. 45. Prawo do sprawiedliwego procesu

1. Każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd.
2. Wyłączenie jawności rozprawy może nastąpić ze względu na moralność, bezpieczeństwo państwa i porządek publiczny oraz ze względu na ochronę życia prywatnego stron lub inny ważny interes prywatny. Wyrok ogłaszany jest publicznie.

Artykuł 45 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej gwarantuje każdemu prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd, stanowiąc fundamentalną podstawę dostępu do wymiaru sprawiedliwości w Polsce, co dotyczy zarówno spraw cywilnych, jak i karnych, podkreślając znaczenie transparentności i szybkości postępowania sądowego. 

Artykuł 8 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ustanawia nadrzędność Konstytucji jako najwyższego prawa RP, stwierdzając, że jej przepisy stosuje się bezpośrednio, chyba że sama Konstytucja przewiduje wyjątki, co oznacza, że jest ona podstawą całego systemu prawnego.

Tekst artykułu 8:

• Art. 8. 1. Konstytucja jest najwyższym prawem Rzeczypospolitej Polskiej.
• Art. 8. 2. Przepisy Konstytucji stosuje się bezpośrednio, chyba że Konstytucja stanowi inaczej.

Znaczenie:

• **Nadrzędność: Konstytucja stoi na szczycie hierarchii wszystkich norm prawnych w Polsce; żadna ustawa czy akt prawny nie może być z nią sprzeczny.
• Bezpośrednie stosowanie: Obywatele i sądy mogą powoływać się na przepisy Konstytucji w każdej sprawie, bez potrzeby oczekiwania na wydanie ustawy je implementującej.
• Wyjątki: Zastrzeżenie w ust. 2 („chyba że Konstytucja stanowi inaczej”) pozwala na wprowadzenie wyjątków, gdzie przepisy konstytucyjne nie mają zastosowania bezpośredniego, np. gdy wymagają one uzupełnienia przez ustawę. 

Krytycznie wadliwy stan prawny

1. Konstytucja RP — art. 45, czyli „zasada bezstronnej oceny”

Konstytucja nakłada na sąd obowiązek:

Bezstronnego, czyli obiektywnego rozpoznania sprawy.

Bezstronność oznacza zatem:

brak wpływu przekonań własnych,

brak subiektywizmu,

oparcie oceny na kryteriach obiektywnych.

2. Kodeks postępowania cywilnego — art. 233

Art. 233 §1 k.p.c. stanowi „zasadę swobodnej oceny”:

„Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania…”

Oznacza to:

subiektywne przekonanie,

niemierzalne kryteria,

uznaniowość zindywidualizowaną.

---

3. Problem logiczny i konstytucyjny

Sędziowie powinni, przed orzekaniem w oparciu o art. 233 k.p.c., wykazać równoważność dwóch powyższych zasad zgodnie z zasadami logiki, używając do tego :

definicje wyrażeń „swobodna ocena” i „bezstronna ocena”,

zakresy pojęciowe obu zasad,

relację równoważności jako związek logiczny.

Analiza  logiczna prowadzi do oczywistych wniosków :

Swobodna ocena = subiektywność

Bezstronna ocena = obiektywność

Zatem:

subiektywność ≠ obiektywność

Wniosek:

„Swobodna ocena” art. 233 k.p.c. to subiektywność sędziego, czyli  oczywista sprzeczność z „bezstronną oceną” art. 45 KRP, obiektywnością sędziego. Związek logiczny między tymi pojęciami jest sprzecznością logiczną.

Orzeczenia zapadają sprzecznie – niezgodnie z art. 45 KRP.

Orzeczenia powinny zostać poddane weryfikacji – wznowieniu, lecz koniecznym wymogiem uzdrowienia wymiaru sprawiedliwości jest zmiana art. 233 k.p.c., aby był zgodny z normą art. 45 KRP, np.:

„Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według bezstronnego, czyli obiektywnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału…”

AI wskazuje na krytyczny błąd wymiaru sprawiedliwości, który niszczy życie ludziom.